Tagarchief: ervaringen

Ziek door straling.

Bron: https://www.ad.nl/binnenlnd/ziek-van-straling en https://verhalen.volkskrant.nl/leven-met-ehs

Fotoserie Koen Verheijden in het AD en de Volkskrant. Vaak worden ze voor gek versleten: mensen die beweren dat ze niet goed worden van zendmasten en wifi. Fotograaf Koen Verheijden zocht ze op.
Florien van Rees 14-01-18, 12:00

Slapeloosheid, oorsuizen, een opgejaagd gevoel, allergieën, hoofdpijn, dodelijke vermoeidheid. Het is slechts een greep uit de klachten die duizenden Nederlanders toeschrijven aan de straling waaraan ze worden blootgesteld. Ze hebben EHS, wat staat voor elektrohypersensitiviteit, ofwel overgevoeligheid voor straling.

Straling komt van hoogspanningsmasten en apparaten met een stekker, die zogeheten laagfrequente elektromagnetische velden vormen. Moeilijker, want vrijwel onmogelijk te omzeilen, is de straling door draadloze communicatie, zoals wifi, gsm, umts en lte (van 3G en 4G). Er komen in sneltempo steeds meer hoogfrequente elektromagnetische velden bij – zijn er nog plaatsen zónder wifi?

Mensen met EHS zeggen bijna nergens heen te kunnen zonder van slag te raken of ziek te worden. Ze melden zich bij de huisarts, die dan braaf ‘solk’ noteert: somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klacht. Bij de overheid kloppen ze vergeefs aan voor het behoud of het inrichten van stralingsvrije zones. Ze voelen zich niet serieus genomen door de Gezondheidsraad, die meent dat de straling van draadloze communicatie niet schadelijk is met de geldende blootstellingslimieten.

Terwijl bewoners van zogenaamde ‘witte’ gebieden schreeuwen om volledige zendmastdekking, zoeken mensen met EHS juist dekking tegen diezelfde straling. Ze verhuizen, dragen beschermende kleding, verpakken hun huis in folie of slapen onder een klamboe van zilverdraad. Ondertussen raken ze geïsoleerd en weten ze zich geen raad.

Hij is 31 maar voelt zich soms 85.

Rik Bodewes is 31, maar hij voelt zich soms 85. Zo’n elf jaar geleden begonnen zijn klachten, toen de bibliotheek waar hij vaak kwam wifi kreeg. Met de intrede van 4G en sterke routers ging het snel bergafwaarts met hem. Hij is heel snel moe, heeft zere spieren, kan niet tot rust komen, ervaart een drukkend gevoel op zijn hart en problemen met zijn spijsvertering. In de kamer die hij huurt in Drunen, slaapt hij onder een stralingwerende klamboe. Meestal draagt hij beschermende kleding. Rik heeft geen baan, want zelfs voor simpel, zittend werk ontbreekt het hem aan energie. Hij gaat naar de dagbesteding. Een computer heeft hij wel. Bedraad, natuurlijk.

Hoofdpijn van wifistralen.

Zo ziet Dinette Keulen (52) eruit als ze boodschappen doet. Over haar hoed ligt gaas van roestvrij-staal. Onder haar kleren draagt ze een zelfgenaaide blouse en een broek van katoen verweven met koper en zilver. Allemaal om zoveel mogelijk straling te weren, want van tien minuten wifi krijgt ze twee uur hoofdpijn. Voorheen woonde Dinette in Haarlem. Daar worstelde ze jarenlang binnens- en buitenshuis met hoofdpijn, onrust, een ‘raar’ hoofd, branderige ogen en meer akeligs. Nadat ze het verband had gelegd tussen haar malheur, een zendmast en de wifi van de nieuwe onderburen, heeft ze de ‘stralende’ stad verlaten. Op het Friese platteland is minder straling en vindt ze rust. Ze voelt zich een stralingsvluchteling.

In een zilveren kooi van Faraday.

In een zilveren kooi van Faraday. Twee klamboes met zilverdraad moeten Henk de Moei (64) beschermen tegen de hoogfrequente elektromagnetische straling van een umts-mast. Op de vloer ligt stralingswerend doek. In 2012 kreeg Henk last van vermoeidheid, slapeloosheid en meer klachten die zich niet lieten verklaren. Na eindeloos zoeken en meten kwam hij tot de conclusie dat het moest komen door die nieuwe telefoniemast. Verhuizen zou een oplossing zijn, maar Henk woont dicht bij het station van Utrecht en op loopafstand van het centrum. In de bibliotheek leest hij zijn mail. Dus blijft Henk leven en slapen op tienhoog, in zijn zilveren ‘kooi van Faraday’ die straling weert.

Een hartslag van 240.

De hoogsensitieve Wally Verboog (60) uit Werkhoven merkte dertig jaar geleden al dat ze gevoelig is voor straling door draadloze communicatie. En daar is met wifi en 4G alleen maar meer van gekomen. Als ze eraan wordt blootgesteld, krijgt ze spiertrekkingen, piepende oren, gebonk in haar hoofd en voelt ze haar energie afnemen. Bij een ‘overdosis’ krijgt ze een hartslag van 240, waartegen geen pil helpt. Om zichzelf te beschermen, draagt Wally een zelfgemaakte blouse en hoofddoek van zilverweefsel. De stof kost 100 euro per vierkante meter, maar houdt wel 95 procent van de straling tegen. Ook in huis gebruikt ze veel van de stof. Daar zijn de muren bovendien bewerkt met carbonverf en een aluminium weefsel.

De verhuizing loste niets op.

Brieven aan de gemeente en de woningcorporatie, rechtzaken; het mag niet baten. Maria van Tongeren (71) vindt geen gehoor voor haar verhaal dat ze al vijftien jaar gek wordt van hoogfrequente elektromagnetische velden. Oorsuizen, (kop)pijn en krampen in maag en buik: niemand zorgt ervoor dat de straling afneemt. Het is vechten tegen de bierkaai en ze is ten einde raad. Verhuizen van hartje Amsterdam naar Zaanstad heeft geen oplossing gebracht, geld voor een ander huis heeft ze niet; alles is opgegaan aan stralingswerende maatregelen. Eén zijde van haar huis is van boven tot onder afgeplakt met aluminiumfolie. Maria kan geen kant op, want overal komt meer straling in plaats van minder. Ze ziet geen uitweg.

Ook in de kerk is straling.

Jan Janszen (77) woont al meer dan negen jaar in een caravan op het terrein bij een boer in Zeewolde. Hij had het goed voor elkaar, in een mooie flat met nieuwe spulletjes. Maar hij woonde er nog maar net of hij kreeg rare klachten: slapeloosheid, zere spieren, opgezette slijmviezen, duizeligheid. Door de zendmasten op het dak, denkt hij. Nu komt hij alleen nog in de flat om te douchen en de was te doen. Eenmaal terug in zijn met folie afgeplakte caravan heeft hij dagen nodig om bij te komen. Hij slijt zijn dagen met de Bijbel lezen. Naar de kerk kan hij niet meer, want ook daar is wifi. Wat Jan betreft trekken ze overal de stekker uit, en anders dan maar bij hem.

Ziek door wifi-straling: kan dat echt?

Bron: http://www.rtvoost.nl/nieuws/280957/ziek-door-wifi-straling-kan-dat-echt
met videofragment.

Jolanda van Dam uit Almelo heeft elektrohypersensitiviteit (EHS). Zij is overgevoelig voor straling. Tweede Kamerlid Maurits von Martels heeft onlangs Kamervragen over deze aandoening gesteld. Maar wat is EHS?

Jolanda schrijft een boek over hoe straling haar leven bijna kapot heeft gemaakt. “Ik lag trillend in bed, kon nauwelijks slapen, niet concentreren en ik had zulke erge hartritmestoornissen, dat ik bang was eraan te overlijden.” Ze omschrijft het alsof elektriciteit door haar lijf ging.

Huisarts

“De huisarts kon mij niet helpen, want in Nederland is het geen erkende ziekte. Terwijl andere landen er heel serieus mee om gaan. In Frankrijk mogen kinderen op school niet blootgesteld worden aan wifi bijvoorbeeld.”

Huis aangepast

Van Dam heeft alle muren van het huis opnieuw beschilderd of behangen met speciale metaalhoudende folies en verf. “Voor de ramen hebben we vitrage die de straling buiten houdt. Als ik moet bellen, doe ik dat handsfree door de gordijnen heen.”

Onbegrip

“Ik heb geen wifi, geen mobiel, mijn man is de enige die de computer gebruikt. Veel mensen begrijpen het niet. Maar al deze aanpassingen hebben er wel voor gezorgd dat ik geen hartritmestoornissen of hoofdpijn meer heb. Ik kan thuis nu weer redelijk normaal leven.”

Stralingsvrij

Veel storingsgevoeligen zoeken naar stralingsvrije plekken in de natuur. Johan de Ruyter heeft door zijn EHS zijn baan als onderwijsassistent verloren, omdat hij zich door de klachten niet meer kon concentreren. Hij biedt zijn caravan aan aan andere EHS-ers die willen herstellen. “Ik denk dat het echt nodig is om te herstellen.”

Boek

Jolanda van Dam hoopt haar boek in maart 2018 af te ronden.

Gerelateerde artikelen:

10 nov Maurits von Martels (CDA) stelt Kamervragen over elektromagnetische straling