Auteursarchief: elektrogevoeligheid

Ziek door straling: GGD pleit voor stralingsvrij woongebied

Bron: https://eenvandaag.avrotros.nl/item/ziek-door-straling-ggd-pleit-voor-stralingsvrij-woongebied/

Bekijk ook de uitzending van EenVandaag!

Hoofdpijn, allergieën, slapeloosheid, depressie, hartkloppingen en oververmoeidheid: duizenden mensen zeggen deze klachten te krijgen door de straling van zendmasten, wifi, mobiel bellen en appen. Het wordt Elektro Hypersensitiviteit (EHS) genoemd, maar het wordt door de wetenschap niet erkend. Steeds meer landen nemen maatregelen rondom straling, maar in de wetenschap is EHS nog niet erkend.

Elektro Hypersensitiviteit, ook wel EHS, is een overgevoeligheid voor de blootstelling aan elektromagnetische velden. EHS is echter een diagnose van de patiënten zelf, niet van artsen.

De medische wereld heeft geen verklaring voor de klachten van de patiënt. Er is nog geen eenduidig bewijs dat het aan de straling ligt en meerdere onderzoeken spreken elkaar tegen. De elektro-gevoeligen voelen zich daarom niet erkend.

Toch lijkt er hoop te zijn: experts geven nu adviezen over bescherming tegen straling van deze apparaten. Er bestaat sinds kort zelfs de eerste stralingsvrije camping. De landelijke GGD pleit voor een stralingsvrij gebied ergens in Nederland.

Mobieltjes mogelijk kankerverwekkend

De World Health Organisation classificeert sinds 2011 mobieltjes als mogelijk kankerverwekkend. Steeds meer landen raken hiervan doordrongen en nemen voorzorgsmaatregelen ondanks het ontbreken van een wetenschappelijke duidelijkheid.

Zo komt er in Frankrijk een totaal verbod op het gebruik van mobiele telefoons op lagere en middelbare scholen. In België komt er in mei een voorstel voor de erkenning van Elektro Hypersensitiviteit. In Zweden zijn er al sinds 2006 stralingsvrije ruimten in ziekenhuizen.

In april 2017 oordeelde een Italiaanse rechter dat de mobiele telefoon de oorzaak was van een hersentumor en moet een schadevergoeding uitgekeerd worden. Ook het Spaanse Hooggerechtshof besloot daartoe  in 2016 bij een telecommunicatie ingenieur.

In Nederland worden geen voorzorgsmaatregelen getroffen. Het standpunt is dat straling van draadloze communicatie niet schadelijk is.

De ontdekking: ik heb EHS

Carolien Schooneveld viel ineens van haar fiets. Haar kantoorwerk werd voor haar steeds zwaarder. Vanaf 1997 gaat ze van de ene specialist naar de andere op zoek naar een verklaring. Haar vader, die ook gevoelig was voor straling en daar een boek over schreef, attendeerde haar erop dat ze wel eens een overgevoeligheid voor de straling zou kunnen hebben.

Net als haar vader, zou Schooneveld EHS hebben. “Ik had hele andere klachten dan hij. Mijn vader had migraine. Toch wilde hij dat ik onderzocht of het met straling te maken had. Het lijkt iets genetisch te zijn”, vertelt Schooneveld.

Schooneveld was blij dat ze maatregelen kon treffen. “Ik heb, samen met een specialist op het gebied van meten van elektromagnetische velden, naar een woning gezocht”, legt ze uit. “Nu woon ik  daar al 16 jaar zonder problemen. We hebben wat aanpassingen moeten maken, maar ik kan hierdoor gewoon werken en leven”.

Je kan leven met EHS als je er op tijd bij bent

Schooneveld vindt het belangrijk dat er meer informatie wordt verstrekt over EHS, omdat je volgens haar goed met de ziekte kan leven als je er op tijd bij bent. Daarom zet Schooneveld zich nu beroepsmatig in voor de voorlichting. “Ik heb een eigen praktijk en netwerk om mensen met EHS te helpen.”

Zo praat ze onder andere met werkgevers hoe ze de werkplek stralingsvrij kunnen krijgen. Ook helpt ze mensen om hun huis aan te passen: met eco-wifi routers en aluminiumfolie. “Soms moeten mensen verhuizen”, vertelt ze.

Schooneveld heeft de afgelopen jaren zes zelfdodingen en euthanasie-gevallen meegemaakt ter gevolgen van EHS-klachten. “Maar als je er op tijd bij bent, voorkom je dat mensen zo ziek en depressief worden, ze hun werk verliezen en steeds verder afglijden.”

Pleidooi voor een stralingsvrij woongebied

Fred Woudenberg is verbonden aan Kennisplatform Elektro Magnetische Velden. Hij gaat er van uit dat ondanks het ontbreken van wetenschappelijke bevestiging het niet kan worden uitgesloten dat sommige mensen daadwerkelijk gevoelig zijn voor elektromagnetische velden.

Woudenberg vindt dat je zieke mensen moet erkennen. “Er zou in Nederland één stralingsvrij woongebied moeten komen voor deze groep. Ook is er geen expertise aanwezig over EHS. Zorg dat die er komt. Er moet ook een stimuleringsbudget beschikbaar komen om een specialist aan te trekken.”

500.000 mensen met EHS

Volgens het Kennisplatform is er voor de Nederlandse situatie geen betrouwbare informatie beschikbaar over het aantal mensen dat gezondheidsklachten ervaart in de buurt van elektromagnetische velden.

Een informele schatting van de Stichting Elektrohypersensitiviteit, de zelfhulpgroep voor lotgenoten, is dat 3% van de mensen in onze samenleving is overgevoelig voor elektromagnetische velden. Dat zijn in Nederland zo’n 500.000 mensen.

Henriette van Rijsingen, V Gerie de Jong

 

 

 

Ubiquity, what does it take to connect?

‘Ubiquity’ is een film die stralingsleed, elektrosmog, wifistress of hoe je het wil noemen, met overtuiging op de kaart zet, en veel vragen oproept’ – ★★★★, Trouw

De film “Ubiquity, what does it take to connect?” draait In juni in de Nederlandse bioscopen.

Bron: Baldr Film (met trailer)

Nederland wil met technologie vooroplopen: er zijn handige en nuttige toepassingen en innovatie gaat razendsnel. Tegelijkertijd heeft de straling van draadloze techniek schadelijke biologische effecten op de mens en op heel ons ecosysteem.

Naast al deze wetenschappelijk aantoonbare schadelijke effecten zijn er ook vele verhalen van burgers die ziek worden van de straling van de draadloze netwerken. Zijn zij de kanaries in de kolenmijn? Waar vinden zij nog een veilige plek nu het wereldwijde web van zendmasten zich sluit?

In de Nederlandse film ‘Ubiquity’, laat regisseur Bregtje van der Haak het leven laat zien van drie mensen die de straling van draadloze techniek niet verdragen: een Zweedse ingenieur die aan de wieg stond van de smartphone bij Ericsson, een Japanse en een Nederlandse ingenieur.

Zien waar de film draait: Cinemadelicatessen

 

Ziek door straling.

Bron: https://www.ad.nl/binnenlnd/ziek-van-straling en https://verhalen.volkskrant.nl/leven-met-ehs

Fotoserie Koen Verheijden in het AD en de Volkskrant. Vaak worden ze voor gek versleten: mensen die beweren dat ze niet goed worden van zendmasten en wifi. Fotograaf Koen Verheijden zocht ze op.
Florien van Rees 14-01-18, 12:00

Slapeloosheid, oorsuizen, een opgejaagd gevoel, allergieën, hoofdpijn, dodelijke vermoeidheid. Het is slechts een greep uit de klachten die duizenden Nederlanders toeschrijven aan de straling waaraan ze worden blootgesteld. Ze hebben EHS, wat staat voor elektrohypersensitiviteit, ofwel overgevoeligheid voor straling.

Straling komt van hoogspanningsmasten en apparaten met een stekker, die zogeheten laagfrequente elektromagnetische velden vormen. Moeilijker, want vrijwel onmogelijk te omzeilen, is de straling door draadloze communicatie, zoals wifi, gsm, umts en lte (van 3G en 4G). Er komen in sneltempo steeds meer hoogfrequente elektromagnetische velden bij – zijn er nog plaatsen zónder wifi?

Mensen met EHS zeggen bijna nergens heen te kunnen zonder van slag te raken of ziek te worden. Ze melden zich bij de huisarts, die dan braaf ‘solk’ noteert: somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klacht. Bij de overheid kloppen ze vergeefs aan voor het behoud of het inrichten van stralingsvrije zones. Ze voelen zich niet serieus genomen door de Gezondheidsraad, die meent dat de straling van draadloze communicatie niet schadelijk is met de geldende blootstellingslimieten.

Terwijl bewoners van zogenaamde ‘witte’ gebieden schreeuwen om volledige zendmastdekking, zoeken mensen met EHS juist dekking tegen diezelfde straling. Ze verhuizen, dragen beschermende kleding, verpakken hun huis in folie of slapen onder een klamboe van zilverdraad. Ondertussen raken ze geïsoleerd en weten ze zich geen raad.

Hij is 31 maar voelt zich soms 85.

Rik Bodewes is 31, maar hij voelt zich soms 85. Zo’n elf jaar geleden begonnen zijn klachten, toen de bibliotheek waar hij vaak kwam wifi kreeg. Met de intrede van 4G en sterke routers ging het snel bergafwaarts met hem. Hij is heel snel moe, heeft zere spieren, kan niet tot rust komen, ervaart een drukkend gevoel op zijn hart en problemen met zijn spijsvertering. In de kamer die hij huurt in Drunen, slaapt hij onder een stralingwerende klamboe. Meestal draagt hij beschermende kleding. Rik heeft geen baan, want zelfs voor simpel, zittend werk ontbreekt het hem aan energie. Hij gaat naar de dagbesteding. Een computer heeft hij wel. Bedraad, natuurlijk.

Hoofdpijn van wifistralen.

Zo ziet Dinette Keulen (52) eruit als ze boodschappen doet. Over haar hoed ligt gaas van roestvrij-staal. Onder haar kleren draagt ze een zelfgenaaide blouse en een broek van katoen verweven met koper en zilver. Allemaal om zoveel mogelijk straling te weren, want van tien minuten wifi krijgt ze twee uur hoofdpijn. Voorheen woonde Dinette in Haarlem. Daar worstelde ze jarenlang binnens- en buitenshuis met hoofdpijn, onrust, een ‘raar’ hoofd, branderige ogen en meer akeligs. Nadat ze het verband had gelegd tussen haar malheur, een zendmast en de wifi van de nieuwe onderburen, heeft ze de ‘stralende’ stad verlaten. Op het Friese platteland is minder straling en vindt ze rust. Ze voelt zich een stralingsvluchteling.

In een zilveren kooi van Faraday.

In een zilveren kooi van Faraday. Twee klamboes met zilverdraad moeten Henk de Moei (64) beschermen tegen de hoogfrequente elektromagnetische straling van een umts-mast. Op de vloer ligt stralingswerend doek. In 2012 kreeg Henk last van vermoeidheid, slapeloosheid en meer klachten die zich niet lieten verklaren. Na eindeloos zoeken en meten kwam hij tot de conclusie dat het moest komen door die nieuwe telefoniemast. Verhuizen zou een oplossing zijn, maar Henk woont dicht bij het station van Utrecht en op loopafstand van het centrum. In de bibliotheek leest hij zijn mail. Dus blijft Henk leven en slapen op tienhoog, in zijn zilveren ‘kooi van Faraday’ die straling weert.

Een hartslag van 240.

De hoogsensitieve Wally Verboog (60) uit Werkhoven merkte dertig jaar geleden al dat ze gevoelig is voor straling door draadloze communicatie. En daar is met wifi en 4G alleen maar meer van gekomen. Als ze eraan wordt blootgesteld, krijgt ze spiertrekkingen, piepende oren, gebonk in haar hoofd en voelt ze haar energie afnemen. Bij een ‘overdosis’ krijgt ze een hartslag van 240, waartegen geen pil helpt. Om zichzelf te beschermen, draagt Wally een zelfgemaakte blouse en hoofddoek van zilverweefsel. De stof kost 100 euro per vierkante meter, maar houdt wel 95 procent van de straling tegen. Ook in huis gebruikt ze veel van de stof. Daar zijn de muren bovendien bewerkt met carbonverf en een aluminium weefsel.

De verhuizing loste niets op.

Brieven aan de gemeente en de woningcorporatie, rechtzaken; het mag niet baten. Maria van Tongeren (71) vindt geen gehoor voor haar verhaal dat ze al vijftien jaar gek wordt van hoogfrequente elektromagnetische velden. Oorsuizen, (kop)pijn en krampen in maag en buik: niemand zorgt ervoor dat de straling afneemt. Het is vechten tegen de bierkaai en ze is ten einde raad. Verhuizen van hartje Amsterdam naar Zaanstad heeft geen oplossing gebracht, geld voor een ander huis heeft ze niet; alles is opgegaan aan stralingswerende maatregelen. Eén zijde van haar huis is van boven tot onder afgeplakt met aluminiumfolie. Maria kan geen kant op, want overal komt meer straling in plaats van minder. Ze ziet geen uitweg.

Ook in de kerk is straling.

Jan Janszen (77) woont al meer dan negen jaar in een caravan op het terrein bij een boer in Zeewolde. Hij had het goed voor elkaar, in een mooie flat met nieuwe spulletjes. Maar hij woonde er nog maar net of hij kreeg rare klachten: slapeloosheid, zere spieren, opgezette slijmviezen, duizeligheid. Door de zendmasten op het dak, denkt hij. Nu komt hij alleen nog in de flat om te douchen en de was te doen. Eenmaal terug in zijn met folie afgeplakte caravan heeft hij dagen nodig om bij te komen. Hij slijt zijn dagen met de Bijbel lezen. Naar de kerk kan hij niet meer, want ook daar is wifi. Wat Jan betreft trekken ze overal de stekker uit, en anders dan maar bij hem.

Ziek door wifi-straling: kan dat echt?

Bron: http://www.rtvoost.nl/nieuws/280957/ziek-door-wifi-straling-kan-dat-echt
met videofragment.

Jolanda van Dam uit Almelo heeft elektrohypersensitiviteit (EHS). Zij is overgevoelig voor straling. Tweede Kamerlid Maurits von Martels heeft onlangs Kamervragen over deze aandoening gesteld. Maar wat is EHS?

Jolanda schrijft een boek over hoe straling haar leven bijna kapot heeft gemaakt. “Ik lag trillend in bed, kon nauwelijks slapen, niet concentreren en ik had zulke erge hartritmestoornissen, dat ik bang was eraan te overlijden.” Ze omschrijft het alsof elektriciteit door haar lijf ging.

Huisarts

“De huisarts kon mij niet helpen, want in Nederland is het geen erkende ziekte. Terwijl andere landen er heel serieus mee om gaan. In Frankrijk mogen kinderen op school niet blootgesteld worden aan wifi bijvoorbeeld.”

Huis aangepast

Van Dam heeft alle muren van het huis opnieuw beschilderd of behangen met speciale metaalhoudende folies en verf. “Voor de ramen hebben we vitrage die de straling buiten houdt. Als ik moet bellen, doe ik dat handsfree door de gordijnen heen.”

Onbegrip

“Ik heb geen wifi, geen mobiel, mijn man is de enige die de computer gebruikt. Veel mensen begrijpen het niet. Maar al deze aanpassingen hebben er wel voor gezorgd dat ik geen hartritmestoornissen of hoofdpijn meer heb. Ik kan thuis nu weer redelijk normaal leven.”

Stralingsvrij

Veel storingsgevoeligen zoeken naar stralingsvrije plekken in de natuur. Johan de Ruyter heeft door zijn EHS zijn baan als onderwijsassistent verloren, omdat hij zich door de klachten niet meer kon concentreren. Hij biedt zijn caravan aan aan andere EHS-ers die willen herstellen. “Ik denk dat het echt nodig is om te herstellen.”

Boek

Jolanda van Dam hoopt haar boek in maart 2018 af te ronden.

Gerelateerde artikelen:

10 nov Maurits von Martels (CDA) stelt Kamervragen over elektromagnetische straling

Alice kan niet tegen straling: Het wordt steeds moeilijker, wifi is overal.

Bron: https://www.ad.nl/binnenland/alice-kan-niet-tegen-straling-het-wordt-steeds-moeilijker-wifi-is-overal~ae93d2b9/Alice kan niet tegen straling het wordt steeds moeilijker wifi is overal
Bij het originele bericht van het AD zijn ook nog videofragmenten.

Alice kan niet tegen straling: Het wordt steeds moeilijker, wifi is overal
Er is geen direct verband tussen straling van zendmasten en gezondheidsklachten, blijkt uit nieuw onderzoek. Maar toch heeft Alice Lentjes (62) enorm last van elektromagnetische straling. Wifi is daarom ook uit den boze.

,,Wilt u alstublieft uw smartphone in de vliegtuigstand zetten? Helemaal uit is natuurlijk ook goed.’’ Peter, de man van Alice, vraagt het beleefd. Natuurlijk is zijn verzoek geen verrassing, want Alice lijdt aan Elektro Hyper Sensiviteit. De woning van Peter en Alice Lentjes is om die reden stralingsarm gemaakt. Voor sommige ramen hangt afschermvitrage, sommige muren zijn geschilderd met speciale koolstofverf die afschermt en in sommige muren zit, onder het stucwerk, een beschermende laag. Ze kan er klachtenvrij wonen.

,,De kwaliteit van mijn sociale leven is enorm naar beneden gegaan. Het wordt ook steeds moeilijker. Overal is draadloos internet aanwezig, het aantal zendmasten is gigantisch, alleen in Nederland al meer dan 40.000 masten. Door mijn ziekte ben ik vrienden kwijtgeraakt. Want ik kan er niet meer naartoe. En het is gewoon vervelend om elke keer te vragen de wifi uit te schakelen. Mijn werk moest ik ook al opzeggen.’’

Wat zijn uw klachten als u wordt blootgesteld aan elektromagnetische stralingsvelden?
,,Slapeloosheid, spierkrampen, oorsuizen, bloeddrukdaling, mist in het hoofd en vooral een dodelijke vermoeidheid.’’

Wat kunt u nog wel?
,,Gelukkig is er afschermkleding beschikbaar zodat ik wel gewoon een boodschap kan doen. Maar echt heel lang buiten zijn in stralingsrijke omgevingen lukt niet. Waar ik nog pijnloos van kan genieten zijn fiets- en wandeltochten in natuurgebieden. Als het maar ver van zendmasten is.’’

Worden uw klachten wel serieus genomen? EHS is geen erkende ziekte.
,,Dat is een probleem. Mijn omgeving weet wat de straling met mijn gezondheid doet. Maar ik moet het nog vaak uitleggen. Mensen kijken er vreemd tegenaan. Het is gewoon heel vervelend dat de overheid zegt: er is geen bewijs dat uw klachten te maken hebben met straling. Terwijl er wetenschappers zijn, niet de minste, die waarschuwen voor het bombardement aan draadloze velden en de gevolgen daarvan voor de gezondheid. In sommige landen als bijvoorbeeld Zweden is het wel een erkende ziekte. Daar wordt het serieus genomen.’’

Het is gewoon heel vervelend dat de overheid zegt: er is geen bewijs dat uw klachten te maken hebben met straling
Alice Lentjes
Het Gelre ziekenhuis in Zutphen is een van de weinige zorginstellingen die de ziekte serieus neemt. Voor u had dat ziekenhuis op nummer 1 mogen staan in de Ziekenhuis Top 100, die deze krant onlangs presenteerde?
,,Ja, want dat is volgens mijn informatie het enige ziekenhuis in Nederland dat ervoor zorgt dat patiënten met EHS stralingsvrij kunnen worden onderzocht. Je krijgt een soort van klamboe van twee bij twee bij twee meter over je heen die je afschermt van straling. Dat ziekenhuis houdt tenminste rekening met mensen die niet tegen straling kunnen.’’

Alice Lentjes beschikt over een stralingsmeter zodat ze de hoeveelheid straling kan controleren. Bij haar woning is die vrijwel nihil.
Alice Lentjes beschikt over een stralingsmeter zodat ze de hoeveelheid straling kan controleren. Bij haar woning is die vrijwel nihil. © Jan Houwers

Koppijn en hartkloppingen van wifi

Bron: Omroep Zeeland

Dinsdag 11 juli 2017

Hoofdpijn, slaapproblemen, hartkloppingen, Dieneke Parlevliet uit Zierikzee had er last van en denkt dat dit kwam door elektromagnetische straling. “Zendmasten, smartphones, wifi en andere apparatuur maken me onrustig en vermoeid.”

“Ik kwam erachter in 2003, toen een oom naast me zat te bellen. Ik kreeg acuut hartkloppingen en voelde me heel druk worden. Door de jaren heen merkte ik dat deze onverklaarbare klachten toenamen als ik dicht in de buurt van zendmasten en veel wifi was.”

Stralingswerende muren

En dus heeft Dieneke Parlevliet allerlei aanpassingen gedaan om de straling in haar huis te minimaliseren. “Ik heb thuis geen wifi, maar internet uit een draadje. Ook maak ik gebruik van een speciale draadloze huistelefoon die vijf keer minder straling afgeeft. En in bepaalde muren is stralingswerend doek aangebracht. Je hebt namelijk ook te maken met buren die bijvoorbeeld wifi gebruiken.”

Het is de Zierikzeese gelukt om thuis een stralingsarme omgeving te creëren, maar ook buitenshuis vermijdt ze elektromagnetische straling zo veel mogelijk. “Tijdens een vergadering op mijn werk vraag ik aan collega’s of ze hun smartphone op vliegtuigstand willen zetten.”

Wetenschappelijk bewijs?

De vraag is of elektromagnetische straling echt de oorzaak is van de klachten. Dieneke Parlevliet is ervan overtuigd. “Er zijn wereldwijd wel achtduizend wetenschappelijke onderzoeken gepubliceerd waaruit blijkt dat al die straling slecht is voor ons. In Zweden is elektrogevoeligheid inmiddels een officieel erkende beroepsziekte. Ook in het Europees Parlement is er aandacht voor. Nederland loopt wat dat betreft achter.”

Een andere vraag is hoe het kan dat de één wel elektrogevoelig is en de ander niet. “Het lijkt erop dat sommige mensen een extra buffer hebben. Maar heel veel mensen hebben vage klachten waarvan ze niet wéten dat het door elektromagnetische straling komt. Pas als ze hun wekkerradio en mobiele telefoon van hun nachtkastje halen, merken ze dat ze veel beter slapen.”

Het Zeeuws Platform Stralingsrisico’s bestaat tien jaar (foto: Omroep Zeeland)

Tien jaar Zeeuws Platform Stralingsrisico’s

In 2007 richtte Dieneke Parlevliet met een aantal anderen het Zeeuws Platform Stralingsrisico’s op. In het tienjarig bestaan heeft het Platform vooral bereikt dat stralingsgevaar meer aandacht en bekendheid heeft gekregen. Maar het werk is nog niet af. “In 2018 komt er een nieuwe Omgevingswet die meer verantwoordelijkheid bij gemeenten legt als het bijvoorbeeld om de plaatsing van zendmasten gaat. We willen dus met de Zeeuwse gemeenten om tafel om te kijken hoe we voor alle Zeeuwen een stralingsarme woonomgeving kunnen creëren. En natuurlijk willen we elektrogevoelige Zeeuwen blijven ondersteunen. ”

Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie heeft naar schatting drie procent van de bevolking last van elektrostress. Het energiesysteem van de mens reageert niet altijd goed op elektromagnetische velden van mobiele apparaten. Het menselijk lichaam bevat zelf ook elektromagnetische straling.

Oud-minister-president van Noorwegen en oud-voorzitter van de WHO, Gro Harlem Brundtland

Voormalig premier van Noorwegen en voormalig Algemeen Directeur van de Wereldgezondheidsraad (WHO) Gro Harlem Brundtland krijgt hoofdpijn van het gebruik van een mobiele telefoon. Alsof dat nog niet genoeg is: Mensen in haar nabijheid moeten de telefoon uitzetten om te voorkomen dat ze last krijgt. ”Het is niet het geluid, maar de elektromagnetische straling waar ik op reageer.

Vertaling van het voorpagina-artikel in de Noorse krant “Dagbladet” van 9 maart 2002
Straling van mobiele telefoons geeft Gro Harlem Brundtland hoofdpijn.

Aud Dalsegg

WHO-directeur-generaal Gro Harlem Brundtland (62), krijgt hoofdpijn als ze belt met een mobiele telefoon. Dat is niet het enige: mensen in haar nabijheid moeten hun telefoons uitschakelen om ongemak te voorkomen.

“Het is niet het geluid, maar de elektromagnetische straling waar ik op reageer. Mijn overgevoeligheid gaat zover dat ik zelfs reageer op mobiele telefoons binnen ongeveer vier meter,” vertelt Gro. Als we met haar op het kantoor zitten bij “Helsetilsynet” in Oslo vraagt ze of er een aktieve mobiele telefoon in de kamer is. Ze zegt dat ze een lichte hoofdpijn ontwikkelt. De mobiele telefoon van de fotograaf was ingeschakeld, op de trilstand in de zak van zijn jas.

De vroegere premier heeft zelf geen mobiele telefoon, maar ze ontving voorheen veel gesprekken op de mobieltjes van naaste medewerkers. Ze zegt dat er alle reden is om voorzichtig te zijn met het gebruik van de mobiele telefoon. “In het begin voelde ik alleen een plaatselijke warmte rond mijn oor. Maar de klachten werden alleen maar erger, en werden tot een sterke hinder en hoofdpijn elke keer als ik gebruik maakte van een mobiele telefoon”, zegt Gro. Ze dacht dat ze kon ontsnappen aan de pijn door kortere gesprekken te voeren, maar het hielp niet. Het heeft haar ook niet geholpen om te stoppen met het gebruiken van een mobiele telefoon.

Vandaag de dag is het een hulpmiddel dat iedereen gebruikt, ook op haar werkplek, de World Health Organisation (WHO) in Genève. “Ik voelde me na een tijdje alsof ik een gevoeligheid voor de straling had ontwikkeld. En om niet als hysterisch te worden bestempeld – dat de mensen zouden denken dat dit gewoon iets wat ik me in mijn hoofd had gehaald – heb ik verschillende tests gedaan. Mensen zijn in mijn kantoor gekomen met hun mobieltje verborgen in hun zak of tas. Zonder te weten of deze was in- of uitgeschakeld, hebben we mijn reacties getest. Ik reageerde steeds wanneer de telefoon aan was – nooit wanneer deze was uitgeschakeld. Dus er is geen twijfel mogelijk.”

Hoe zit het met pc’s?
– “Als ik een laptop vastpak om te lezen wat er op het scherm staat, voelt het alsof ik een elektrische schok krijg via mijn armen.”

De hoofdpijn die ze krijgt van de straling van mobieltjes houdt aan tot ongeveer een half uur tot een uur na de blootstelling.

Kan niet tegen draadloze huistelefoons (DECT)

Draadloze huistelefoons worden steeds vaker gebruikt en er wordt gezegd dat ze sterker uitstralen dan mobiele telefoons [omdat de DECT-telefoons niet met laag vermogen kunnen zenden]. Gro kan deze telefoons ook niet uitstaan. Ik krijg onmiddelijk een reactie als ik een dergelijke telefoon aanraak”.

Adviseert u tegen het gebruik van mobiele telefoons?
“We hebben niet genoeg wetenschappelijk bewijs om een duidelijke waarschuwing uit te kunnen brengen. Het is bijvoorbeeld niet aangetoond dat de straling kan resulteren in hersenkanker. De WHO heeft hiervoor een groot onderzoek in gang gezet en in de komende 2-3 jaar zullen we hopelijk betere antwoorden vinden op deze vragen. Maar ik begrijp de wetenschappers die waarschuwen. Ik denk dat we goede redenen hebben om voorzichtig te zijn, en niet meer gebruik te maken van de mobiele telefoon dan strikt noodzakelijk. En hoe jonger je bent, des te meer reden om dit serieus te nemen. Ik vind dat je het voorzorgsbeginsel zou moeten volgen,” aldus Gro Harlem Brundtland.

Voorheen hebben wetenschappers en artsen overgevoeligheid voor elektriciteit genegeerd. De Noorse Vereniging voor Elektrogevoeligen kreeg zoveel weerstand dat ze hun werk moesten stoppen [later zijn ze weer begonnen].

“Maar ik ben ervan overtuigd dat het serieus moet worden genomen. Sommige mensen ontwikkelen een gevoeligheid voor elektriciteit en straling van mobiele telefoons of apparatuur zoals pc’s. Of deze gevoeligheid kan leiden tot nadelige gezondheidseffecten zoals kanker of andere ziekten, weten we nog niet.

Maar ik denk dat we het voorzorgsbeginsel moeten volgen, vooral als het gaat om onze kinderen.”

Voor een Engelse vertaling, zie de Zweedse vereniging Elektrogevoeligheid (feb.se): Gro Harlem Brundtland. (Op de link klikken, dan CTRL-F typen, dan ‘brundtland’ intypen om het artikel te vinden.)

Interview met Gro Harlem Brundtland in BBC News: Mobile fears of world leader (BBC News)

Update juli 2013

Gro Harlem Brundtland heeft opnieuw verklaard dat zij nog steeds elektrogevoelig is. (Bron: microwave news.)

Gro Harlem Brundtland very rarely uses a cell phone, contrary to the impression promoted by the Norwegian Minister of Health that she is no longer electrosensitive, according to a message from Brundtland herself. Brundtland, a medical doctor, is a former prime minister of Norway and was the director of the WHO from 1998 to 2003.

“In her daily work, Gro Harlem Brundtland uses a PC with a cabled, not wireless, Internet connection. Second, she uses a mobile device —a Blackberry— for e-mail. She avoids speaking on cell phones, but has done so a very small number of times,” reads a statement released by Brundtland’s press assistant over the weekend. The message was sent to Thomas Ergo, a reporter for Aftenbladet, a Norwegian newspaper, who broke the story late last week. (See also our report.)

“Brundtland’s comments are the first time she has talked to the press about her electrosensitivity in 11 years,” Ergo noted in an e-mail to Microwave News.

Ergo’s follow-up article on Brundtland ran in Aftenbladet yesterday under the headline, “I Avoid Talking on Mobile Phones.”

Ergo asked Jonas Gahr Støre, the health minister, whether he had misrepresented Brundtland in an effort to promote government policy that RF radiation is safe and causes no ill effects. Støre denied the charge, adding that his views on RF are based on the scientific advice he receives.

Na 15 jaar mobiel bellen: enorme hoofdpijn en gezondheidsprobleem

Brian Stein is de directeur van Samworth Brothers, een onderneming met een omzet van 500 miljoen Britse Pond en met 5.000 man personeel, producent van bevroren kwaliteitsvoeding, Hij heeft een MBA, is getrouwd, drie kinderen, is een sporter, speelt bridge en is een fervent supporter van Liverpool. Na vijftien jaar mobiel telefoneren kreeg hij enorme hoofdpijn tijdens het bellen.

Bekijk het interview met Brian Stein op YouTube.

Op 20 februari 2007 verscheen een artikel over hem in de Daily Mail.

Brian Stein zette een professionele website op met ervaringen van elektrogevoeligen: Electromagnetic Man

Fotojournalist

Onderstaande is vertaald uit het Engels:

“Ik heb vijftien jaar lang een mobiele telefoon gebruikt, veertien daarvan zonder problemen. Daarna kreeg ik hevige pijn in mijn hoofd en oor, als ik de mobiele telefoon tegen mijn hoofd hield. Waarom zou die pijn psychosomatisch zijn? Ik doe de telefoon tegen mijn hoofd, onmiddellijk pijn, neem hem weg, pijn weg. Wat gebeurt hier? Dit kan niet!

Hoewel ik mijn mobiele telefoon minder ging gebruiken, ben ik niet helemaal gestopt. Waarom niet? Goede vraag. Men verzekerde mij dat het allemaal tijdelijk zou zijn en dat ik gek zou zijn om de wetenschappers, de medici en de media niet te geloven. Toen, op een dag, hield ik de telefoon tegen mijn hoofd en voelde als het ware een explosie in mijn hoofd. Zoveel pijn, dat ik de telefoon niet meer bij mijn hoofd kon houden. Dat kan niet!

Daarna kreeg ik dezelfde rare ervaring ook bij mijn computer, de televisie en in mijn auto. Later ook bij een gewone telefoon, video, wasmachine, vaatwasser enzovoort. Welke schade een mobiele telefoon dan ook kan aanrichten, bij mij was het gebeurd.

Mobiele telefoon vijf minuten bij je hoofd – pijn in je oor en hoofd. Geen mobiele telefoon – geen pijn. Wel mobiele telefoon – meteen weer pijn. Als je dit experiment honderd keer hebt gedaan, is het geen toeval meer.

Ik heb me opgegeven voor het onderzoek van Kings College (Londen), maar moest ervan afzien toen ik hoorde wat ze met mij wilden doen. Ik stelde een minder ingrijpende manier voor om mijn elektromagnetische gevoeligheid te bewijzen, maar daar werd niet naar geluisterd.

Ik heb me opgegeven voor het onderzoek van Essex University en ben bij de eerste drie sessies geweest. De vragenlijsten schenen alleen gericht op mijn financiële omstandigheden en stress in mijn leven. Deze mensen waren geen wetenschappers, maar psychologen. Zij konden mij niet eens de intensiteit van de straling van de antenne vertellen. Ze hadden bij het samenstellen van de test niemand met elektromagnetische overgevoeligheid geraadpleegd.

Ik ben met de testen begonnen, maar het ging mij zo slecht dat ik mij moest terugtrekken. Ik wist dubbelblind of de antennes aan stonden of niet. Hoe? Omdat ik bloedingen kreeg in mijn ingewanden. Dat overkomt mij namelijk als ik te lang bij een antenne verblijf. Interne bloedingen, dat kan niet psychosomatisch zijn, dacht ik.

Toen ik voor het eerst bloedde, ging ik naar een dokter. Hij verwees me naar een specialist. Die was heel aardig en vriendelijk totdat ik hem vertelde aan welke oorzaak ik denk. Toen werd ik de vijand. Een gek! Ik kreeg een spoeling en een colonoscopie – niets aan de hand. Toen ik vroeg waarom ik dan interne bloedingen had, zei de specialist zeer aggressief: ‘Er is geen reden waarom u zou bloeden!’. Hij wilde mijn ontlasting niet zien, wilde niet checken of het waar was wat ik zei of niet. Einde onderzoek, ga naar huis!

Zo is het als je elektromagnetisch overgevoelig bent. De onderzoeken worden zo vormgegeven dat de mensen die overgevoelig zijn uitgesloten worden. Men wenst geen degelijk onderzoek te doen. Stel vooral niet de voor de hand liggende vragen, ga er vanuit dat het onzin is en vertrouw op de wetenschappers, die – gesponsord door de mobiele telefoonindustrie – elektromagnetische overgevoeligheid onderzoeken. Niets om je druk over te maken. “

Nu heeft Brian Stein een kantoor zonder elektrische apparaten en een efficiënte secretaresse. Een deel van zijn tijd besteedt hij aan het overtuigen van anderen, dat het risico van elektromagnetische overgevoeligheid werkelijk bestaat.

Vrachtwagenchauffeur wordt arbeidsongeschikt. Na afschermen zendmast verbetert gezondheid

Vrachtwagenchauffeur Freek van den Hengel werd ziek nadat er een zendmast tegenover zijn woning werd geplaatst. Hij belandde in de WAO met huid- en darmklachten. Na het afschermen van de straling met koolstofverf en ruitfolie trok zijn gezondheid weer bij.

Freek van den Hengel zit in het bestuur van de patientenvereniging voor de huidziekte CPLD (overgevoeligheid voor zonlicht). Hier staat zijn verhaal opgeschreven.

In deze video vertelt hij zijn verhaal. Ook ziet u Hugo Schooneveld (neurobioloog) van de Stichting EHS en prof. Michiel Haas (TU Delft), auteur van het boek Elektrostress & Gezondheid.

ing. Hugo Kroeze (UMC) legt met een hamer en twee spijkers uit dat niet-ioniserende straling niet genoeg energie heeft om direct DNA-verbindingen te verbreken. Dat klopt, echter wat hij niet weet is dat uit meer dan 49 onderzoeken blijkt dat er toch DNA-schade kan optreden door elektromagnetische straling (metastudie Ruediger), alleen het werkingsmechanisme is indirect.

Phil Inkley: The computer technician who’s allergic to technology

Phil Inkley

The man living alone in the woods to escape Wi-Fi and mobile phones

Source: Laura Page, The Guardian.

Phil Inkley has fled civilisation to escape electromagnetic fields, which he believes cause nosebleeds, headaches, convulsions and blackouts. Laura Page meets him and investigates the condition known as ‘electromagnetic hypersensitivity’

 

Phil Inkley outsite his caravan in the woods

It takes me seven phone calls and five attempts on Skype before I manage to hold a conversation with Phil Inkley. When I visit him a week later I see that the wire from his laptop dangles precariously through his caravan window and over a few metres of wet woodland to a dongle concealed in a box in the far corner of the land. Sometimes it works.

After our conversations are repeatedly abandoned because of interference and delays, Phil cycles six miles to the nearest phone box. It is out of order. The next box contains no phone. Phil texts from a mobile phone he seldom dares to use to tell me the situation and adds: “You can see I’m not just physically isolated from people, it’s very difficult to speak to them remotely too.”

For Phil, it is this isolation which is one of the most difficult aspects of suffering from self-diagnosed electromagnetic hypersensitivity (EHS). Daily symptoms include nosebleeds, headaches, heart palpitations, lethargy and tinnitus. Electro-hypersensitive people attribute such symptoms to electromagnetic fields (EMFs) such as those emitted by Wi-Fi, mobile phones, DECT phones and certain light sources, and say symptoms worsen with close proximity.

Phil’s illness is totally dominating his life. He now lives in a caravan in the woods in Hampshire in an attempt to distance himself from EMFs. He is constantly worried that he will be asked to move on. When symptoms have been really bad he has retreated further into the forest, at one point living in an abandoned children’s den and cooking on an open fire.

“I’ve been through hellishly desperate times with this,” he says. “People don’t believe that EMFs are the cause of EHS and it gets you in such a state. You’re battling for your existence and people think it’s all in your head.” He breaks down in tears, not for the last time during our interview. The strain of his situation is taking its toll.

Solitary as Phil’s suffering seems, he is not alone. Estimates of the prevalence of EHS in the developed world vary, but most surveys indicate somewhere between 2% and 5%. The best-known sufferer is Dr. Gro Harlem Bruntland, the former prime minister of Norway, medical doctor and former director general of the World Health Organisation. She brought EHS into the mainstream when she said she was sensitive to radio waves from mobile phones in 2002. She was accused by some of scaremongering, and there is debate over whether she jumped or was pushed from the WHO. Either way, to the consternation of campaign groups, she has now gone quiet on the subject.

Phil Inkley in an abandoned den in Hampshire

Phil Inkley in an abandoned den in Hampshire

Phil says he first experienced symptoms around the time that Wi-Fi came along. He had been working as a sound technician and, being from a “techy” background, regularly fixed computers for family and friends. After a day working around strong Wi-Fi he would feel pressure at his temples and fluttering pains in his chest.

It was when he encountered the very same symptoms tuning in a hands-free phone kit for his dad that he began searching for an explanation. “I looked online at some reports about EHS from independent scientists. I didn’t like what I was reading so tried to leave it [EMFs] alone,” he says.

While EHS is not very well understood, the probability of any serious health risks from EMFs have been widely rebutted by the WHO, national radiation authorities, the mobile phone industry and the majority of researchers.

There have been a number of studies testing the role of EMFs in causing EHS. Sufferers were exposed to EMFs similar to those that they attributed to the cause of their symptoms under single- or double-blind conditions. Most of these studies indicated that EHS individuals could not detect EMF exposure any more accurately than non-EHS individuals. A 2005 review of 31 of the experiments stated that EHS is unrelated to the presence of EMFs, but said that more research was required.

Some researchers have postulated that one possibility for the results is that subjects expected a negative effect and so experienced one, and that this can be expanded to explain why EHS sufferers feel symptoms when near to EMFs more generally. Another theory is that there are some other physical causes such as flickering lights or problems with visual display units (VDUs).

However, the methodology and analysis of the studies have been questioned by EHS sufferers, campaigners and some scientists. There have been claims that the studies were influenced by the huge political and financial implications of a link being found, a view backed by Prof Andrew Marino at Louisiana State University, whose own research does suggest links between mobile phone radiation and illness. He criticised the studies, saying they were sponsored by the communications companies Telenor and NetCom. Researchers have denied they were influenced in any way.

Phil is in firm agreement with those who believe that politics are at play. When I express doubt over the conspiracy theories, he reminds me that the tobacco industry managed to cover up the dangers of smoking for 40 years with apparent backing from the establishment.

He also compares current feelings about EHS to those about ME and Gulf war syndrome in the past – illnesses that were said not to really exist or be purely psychological and that, while still not fully understood, are now taken much more seriously.

Phil Inkley

Phil Inkley ‘I wanted to believe I was going mad.’

I ask him if he has considered that his symptoms could have a psychological cause.

“I wanted to believe I was going mad. It would have been easier,” he says. “But I knew I wasn’t. I hoped for a while that the gas boiler was leaking carbon monoxide and giving me headaches and that I was imagining the rest. But it wasn’t.”

After Phil’s illness started to worsen to include convulsions and blackouts he began to ask for help, but does not feel he has received any.

“I was getting really scared about what was happening to me but I thought, ‘This is England. I’ll just get in touch with the authorities and explain and they’ll sort it out.’ That’s how naive I was.”

Phil’s GP simply informed him that there was no convincing evidence that electromagnetic radiation has any detrimental health effects. He then contacted the Health Protection Agency, leaving several messages, but no one ever got back to him – until he received a voicemail telling him not to call again.

In 2005 the HPA reported that considering only whether electromagnetic radiation was a causative factor was not meeting the needs of sufferers, although continued research in this area was essential. Whatever the cause, EHS symptoms are real and they can be severe and extremely disabling. Sufferers are not getting the support they need.

Phil describes his condition as “living in a nuclear war”. He asks: “Can you imagine what it’s like when your environment becomes so aggressive to your health?” His voice trembles and he looks desperate.

Phil could certainly do with moral support and financial help to stop him slipping further towards the edge of society. But what he really wants is for people to believe he is right about the causes of EHS. He’d like more independent studies to be undertaken and seriously considered.

It is not clear whether more studies will be conducted in the near future. It’s even less clear that they will ever yield the results he is looking for.

CNET: The computer technician who’s allergic to technology

Source: CNET.

Phil Inkly, 36, now lives in the woods because, he says, gadgets give him nosebleeds, blackouts, and many other unpleasant things.

Imagine if you were a food critic and suddenly developed a wheat/dairy/corn/carb/fat allergy. Or what if you were a car mechanic and the smell of gas brought you out in itchy purple hives and then made you have convulsions?

This is the fate of computer technician Phil Inkly. Or, rather, former computer technician.

Inkly, you see, claims to be allergic to pretty much everything to do with, well, technology. You name it and it affects him. If it’s some kind of gadget, if it’s even a battery, it might give him nosebleeds, burning headaches, sleep problems, or even blackouts. These symptoms have caused him to move into the woods, as far away from technology as he can be.

And yet, as the Daily Mail reports, no doctor has diagnosed his condition. Instead, Inkly himself diagnosed it as Electromagnetic Hypersensitivity.

He lives in a small caravan in rural England and says his life has been completely destroyed. He has no friends, no love, and he doesn’t even know how seriously ill he might be. “I’m always ill and can only handle being in remote areas with little radiation so because of this, money is tight,” he told the Mail.

Inkly was not some reluctant techie. He told the Mail: “I’ve been passionate about technology from childhood, previously working as a sound engineer and tutor of music technology. I frequently repaired computers for family and friends — all was fine until things started going wireless.” He says he began to notice that things weren’t quite right when he was around computers and cell phones. Then he moved near to a former Army base. Since then, the symptoms have become only controllable by fleeing to the wilderness.

“Now I suffer from extreme pain on the side of my brain that I used to hold my phone to, and when I get nosebleeds it comes from the nostril on that side of my head too so I believe it’s linked,” he told the Mail.

Even when he moved into the woods, he felt pain that he says was caused by a nearby office that used phones. So he bought them phones that turn off the radiation when they’re not being used.

It’s not as if he’s avoided doctors. The problem is that the doctors can’t use modern technology to examine him. “There is a worry it could be a tumor or a hemorrhage and they have strongly recommended I have a brain scan, but of course I would be in so much pain if I did that,” he said. Couldn’t he be sedated first, perhaps?

Inkly isn’t the first to suffer similar symptoms. There are two French women, Anne Cautain and Bernadette Touloumond, who chose to live in a cave as their ultimate option. The most famous sufferer, though, is Dr. Gro Harlem Bruntland, the former prime minister of Norway. She has tried to get more attention paid to the condition since 2002.

Some, like Florida Gov. Charles Crist, have tried to do something. In 2009, he proclaimed May as Electromagnetic Sensitivity Awareness month. The World Health Organization, however, believes that these symptoms don’t necessarily reflect one single medical problem. Given that few in the medical profession seem to believe that the condition is real, it’s hard to imagine how Inkly can go on. What can he do? Opt to live in a cave too? Even then, what kind of life can he have?

It seems a great pity that medical science doesn’t seem to have done too much to discover whether symptoms such as Inkly’s can be definitively traced to electromagnetic signals.

Meanwhile, he must try and find a bubble to live in. But where?